بن بختيشوع ) و ( يوحنا بن ماسويه ) و ( داود بن سرابيون ) و ( صالح بن بهلهء ) هندى اطباى دربار هارونى و ( حنين بن اسحق ) و ( بختيشوع بن جبرئيل ) و ( ميكائيل بن ماسويه ) اطباى دولت مأمونى و ( سلموية بن بنان ) طبيب مخصوص معتصم عباسى و ( اسرائيل بن زكريا ) و ( سابور بن سهل ) مؤلف كتاب قوى الاطعمه و كتاب قرابادين كبير و ( يعقوب بن اسحق الكندى ) مشهور بفيلسوف العرب اطباى زمان متوكل عباسى و ( ثابت بن قره ) صاحب كتب اصناف الامراض طبيب المعتضد باللّه و ( قسطابن لوقا ) طبيب عهد المقتدر باللّه بودند كه بامر خلفاى عباسيّين كتب زياد در طب تأليف و هم از يونانى و سريانى و غيره به عربى نقل نمودند * بعد از اين طايفه ( ابو بكر محمد بن زكرياى رازى ) و ( شرف الملك ابو على بن سينا ) و ( ابو الصلت اميّة بن عبد العزيز ) و ( امين الدوله ابو الحسن بن تلميذ ) و ( ابو عبد اللّه امام فخر الدّين رازى ) و ( مهذب الدّين على بن احمد تبريزى ) مشهور بابن هبل ظاهر شدند و تأليفات زياد در حكمت و طب نوشتند و مطالب انها نه تنها در اسلام بلكه در تمام ربع مسكون مقبول افتاد و تدريس كتب ايشان در بلاد فرنگستان نيز شيوع يافت چنانچه در سال هشتصد و هفتاد و شش هجرى ( 876 ) در عهد لوئى يازدهم از سلاطين فرانسه انجمن طبى در شهر پاريس برپا شده و كتب محمد بن زكرياى رازى و ابو على سينا را ترجمه بلاتينى نموده بشاگردان مدارس فرانسه تعليم مىكردند « 2 » بعد از ان تاريخ در تمام فرنك كار طب بالا كرفت و در ممالك شرق رو بتنزل نهاد اهالى فرنك بتدريج طب متقدّمين را كه مختلط با بعضى اوهام و قياسات خياليّه و مطالب نجوميّه بود تلخيص كردند و مطالب باطلهء آنها را از كتب طبى برانداختند * ( لورانت ) نام در سال هشتصد و هفتاد و هفت هجرى ( 877 ) ظاهر شد و طب را در ممالك فرنك از اوهام باطله مصفى نمود * ( ويليوم هاروى ) طبيب انكليسى در سال نهصد و هشتاد و شش هجرى ( 986 ) متولد

--> ( 2 ) كناش منصورى كه از مؤلفات رازى است مكرر به زبان لاتينى و ساير السنهء اروپا ترجمه شده و در آن ممالك بزيور طبع رسيده و نيز از كتب وى كتاب انحصبة و الجدرى به زبان انكليسى مترجم و در شهر لندن منطبع و منتشر كرديده « ابن المؤلف نصر اللّه »